Zo zagen wij het: NEC – Feyenoord

De weken van de waarheid zijn aangebroken. Waar we in voorgaande jaren rond deze tijd al blij waren als we de 35-puntengrens doorbroken hadden en in de mix zaten voor de play-offs voor Europees voetbal, daar is dit seizoen er eentje van de absolute buitencategorie. NEC staat immers derde en is nog volop in de race voor de tweede plek en daarmee directe plaatsing voor de Champions League. De wedstrijden van vandaag – tegen de nummer twee Feyenoord – en over twee weken – tegen de huidige nummer vier FC Twente – zijn daarbij cruciaal. Bovendien pakken we en passant ook ‘nog eventjes’ de bekerfinale mee volgende week, waar we voor het eerst in onze 125-jarige clubgeschiedenis een echte hoofdprijs kunnen pakken. Maar goed, op advies van onze coach en spelers pakken we het wedstrijd per wedstrijd aan, te beginnen deze middag dus met Feyenoord dat op bezoek kwam in de Goffert. Volgens de club en de landelijke media was iedereen in het Roterdamse geblesseerd of ziek, maar aan de aftrap stonden toch gewoon de meeste namen op het formulier die je daar zou verwachten. Inclusief, Valente, Moder en Hadj Moussa dus. Hoeveel van dit alles zand strooien van Feyenoord was en hoeveel ze echt kwakkelen was afwachten, maar uiteindelijk moest het voor onze ploeg niet uitmaken. NEC speelt immers ongeacht de tegenstander hetzelfde spel, slechts met wat accentveranderingen hier en daar als het wedstrijdverloop daarom vraagt. Waar de druk vandaag ongetwijfeld vooral bij Feyenoord lag, daar gierden de zenuwen bij het gros van de NEC-fans desondanks wel door het lijf. Zelden waren we zo dicht bij een mirakelseizoen en dan zijn de verwachtingen toch wel huizenhoog en de belangen groter dan ooit. Het gegeven dat we deze middag zowaar favoriet waren tegen de huidige nummer twee van de competitie zegt alles: wat maken we toch mee allemaal en hoe lang kan dit goed blijven gaan….?

Kon NEC vandaag de tweede plek over nemen? Foto: Rob Koppers

Tactiek

Kaplan werd in de heenwedstrijd nog aan alle kanten voorbij gelopen door Hadj Moussa, maar toch verkoos Schreuder hem vandaag weer boven Fonville achterin naast Sandler en Dasa. Verder waren er geen verrassingen in de opstelling van Schreuder. Feyenoord was lange tijd een enigma, want zouden de Rotterdammers hun eigen spel spelen of zich gaan spiegelen aan NEC en zowaar een defensieve pot op de mat leggen in navolging van Utrecht en Fortuna? Dat laatste bleek niet het geval; Feyenoord speelde hun vertrouwde 4-3-3, met Valente achter spits Ueda.

Valente en Ueda vormden de aanvals-as van Feyenoord. Foto: Rob Koppers

Wedstrijdverloop

NEC zette vanaf de aftrap vol druk en Feyenoord had het in de beginfase lastig. Toch was de passing bij onze ploeg te onzuiver om Feyenoord in grote problemen te brengen. Wat heet, naarmate de helft vorderde nam Feyenoord steeds meer het heft in handen. Lebreton verkwanselde na een kwartier de bal opzichtig en moest in de achtervolging op Hadj Moussa. In een duel waarin beide spelers de grens opzochten en Hadj Moussa een makkelijke snoekduik maakte ons strafschopgebied in, wuifde scheidsrechter Guzubuyuk alle penaltyclaims subiet weg. Toch was het vijf minuten later alsnog raak voor de bezoekers. Uit een corner mocht Ueda uit de tweede linie koppen en dat deed hij feilloos en hoog in de hoek. Daarmee stond NEC halverwege de eerste helft dus op achterstand, en helaas was daar ook weinig op af te dingen. NEC was simpelweg veel te onzuiver en te statisch om de Feyenoord-defensie in de problemen te brengen. Een paar minuten later noteerde NEC pas de eerste thuiskans van de wedstrijd, maar het kopballetje van Linssen was te zacht om Wellenreuter in problemen te brengen. Wel kroop onze ploeg richting het einde van de eerste helft eindelijk een beetje uit haar schulp. Linssen werkte in de 39e minuut een voorzet van Ouaissa net langs de verkeerde kant van de paal. Even later trok Valente opzichtig Lebreton naar de grond bij een veelbelovende aanval over de linkerflank en ontving de Feyenoorder de eerste gele kaart van de wedstrijd. Waar NEC aandrong, daar had Hadj Moussa vlak voor de rust nog bijna de 0-2 op de voet, maar Crettaz redde attent. Even later knalde jongeling Van den Elshout van heel dichtbij over, nadat een inzet van Hadj Moussa in eerste instantie nog gesmoord werd door Crettaz. Daarmee gingen we rusten met een 0-1 achterstand voor NEC, waar helaas weinig op af te dingen viel.

Hadj Moussa was opnieuw een echte plaaggeest voor NEC. Foto: Rob Koppers

Zoals verwacht wisselde Schreuder niet en dus startten beide ploegen ongewijzigd aan de tweede helft. In de 53e minuut leek alles voor NEC opeens veel erger te worden, want Sandler leek een doorgebroken Ueda te vloeren, wat rood zou betekenen. De VAR en Guzubuyuk bleven echter mild voor NEC, want er werd geoordeeld dat Ueda de bal te ver voor zich uit had gespeeld om een echte doelkans te hebben. Daardoor bleef het bij geel voor Sandler in plaats van het gevreesde rood – en daarmee dus geen bekerfinale –  en een vrije trap, die Hadj Moussa in de NEC-muur knalde. Even later pakte ook Kaplan geel in een onderling duel met Hadj Moussa, waardoor hij is geschorst tegen FC Twente. Even later kopte Ueda rakelings over. Aan de overzijde wist Lebreton zijn grote teen niet tegen een voorzet van Ouaissa te krijgen. Even later schoot Onal over uit een leuke aanvalsopzet van NEC. De wedstrijd lag opeens volledig open, al had Feyenoord nog altijd de beste kaarten in handen. Na een uur voetbal pakte ook Chery geel na hard doorgaan op zijn tegenstander. Schreuder greep in door Sandler naar de kant te halen voor Fonville. Daarmee verhuisde Kaplan naar het centrum van de NEC-defensie. Vlak na die wissel werkte Feyenoord zich over de rechterflank naar een prima uitgangspositie, maar Crettaz redde prima op een harde inzet van Van den Elshout. Even later ging Kaplan naar de grond met een ogenschijnlijke knieblessure. Zijn vervanger was Nuytinck, terwijl El Kachati het veld op kwam voor Lebreton. NEC begon weer een beetje aan te dringen en Wellenreuter moest in de 72e minuut een inzet van Ouaissa keren. Dasa en Linssen verlieten in het laatste kwartier het veld voor Danilo en Ogawa, waarmee Schreuder volledig inzette op de aanval. Sano zakte terug naar rechtsachter. Van den Elshout aan Feyenoord-zijde moest opgeven met kramp. Sliti was zijn vervanger. NEC wilde wel, maar was te onzorgvuldig in de passing om Feyenoord echt pijn te doen. Moder kreeg vijf minuten voor tijd geel voor het hard neerschoffelen van Onal. Feyenoord beperkte zich in de eindfase vooral tot verdedigen. Maar je kreeg het gevoel dat NEC nog uren kon doorvoetballen zonder te scoren, want Feyenoord bleef redelijk comfortabel op de been achterin en wij wisten er simpelweg niet doorheen te spelen.

Naarmate de tweede helft vorderde drukte Onal steeds meer zijn stemple op het duel. Foto: Rob Koppers

Uitslag

Zeven minuten extra tijd werden bijgetrokken. Daarin kreeg Danilo een werkelijk enorme kans op de gelijkmaker na goed voorbereidend werk van Onal, maar de Braziliaan schoot de bal van dichtbij huizenhoog over. Waar het helemaal over en uit leek voor NEC, daar wist Onal in de slotsecondes opnieuw Danilo te vinden, die ditmaal gelukkig wel trefzeker was en de 1-1 binnen werkte.

Danilo wist na een zwaar verprutste kans diep in blessuretijd alsnog zijn eerste goal te noteren voor NEC. Foto: Rob Koppers

Scheids

Guzubuyuk liet veel toe en floot niet kinderachtig. Daardoor bleef het tempo in de wedstrijd. Toch moest hij voor de rust een kaart trekken voor de bezoekers. Na rust was het juist NEC dat de kaarten pakte. Sandler mocht van geluk spreken dat hij slechts geel zag, Kaplan liep een pijnlijke schorsing op tegen FC Twente en ook Chery ging op de bon. Ook Wellenreuter pakte nog geel voor protesteren tegen de beslissing over de situatie tussen Sandler en Ueda.

We mogen vandaag zeker niet klagen met de scheids en de VAR. Waar in het verleden een rode kaart een uitgemaakte zaak zou zijn geweest voor onze ploeg, daar zijn we momenteel stiekem wellicht toch de topclubstatus binnen geslopen met ‘slechts’ geel voor Sandler. Foto: Rob Koppers

Publiek

Waar gehoopt werd op een kolkende Goffert in de geest van de halve bekerfinale tegen PSV, daar ging ons publiek na een luide opening  helaas aardig mee met de lage energie van onze ploeg. De spanning was ook wel van de tribunes af te lepelen.

Hoogtepunten

Ondanks een slap duel van onze kant gaf onze ploeg nooit op en dat loonde zich in de slotsecondes. Een zeker lijkende nederlaag werd daarmee afgewend.

Dieptepunten

Waar voor het spel van NEC het winnen van de tweede bal cruciaal is, daar lukte dat vandaag totaal niet. Alle tweede ballen waren voor Feyenoord. Daardoor kwam NEC totaal niet in haar spel tot aan de slotfase, toen Feyenoord volledig terugplooide op de eigen helft. Aan Feyenoord-zijde is het toch redelijk hypocriet dat Van Persie – die vandaag sowieso door alle spanning zich bepaald niet van zijn beste kant liet zien – zo vaak loopt te klagen over tijdrekken, als je ziet hoe zijn ploeg vandaag in de slotfase over de grond lag te rollen.

Helaas haalden te veel bepalende spelers op het middenveld – zoals Chery en Nejasmic – vandaag niet hun niveau. Foto: Rob Koppers

Inzet

Of het de wedstrijdspanning was of de tijd van de dag, Joost mag het weten, maar NEC oogde erg futloos in grote fases van de eerste helft. Beide ploegen streden wel keihard, maar mooi was het allemaal niet. Wel was er heel veel strijd vandaag, wat een positief aanknopingspunt is voor zowel NEC als Feyenoord richting het einde van de competitie.

Conclusie

De eerste wedstrijd van dit oh zo belangrijke drieluik zit erop. En waar iedereen op voorhand verwachtte dat NEC vandaag de bovenliggende ploeg zou zijn, daar bleek niets minder waar. Sterker nog, Feyenoord bleef lange tijd redelijk comfortabel overeind en had in fases het betere van het spel. Je mag zelfs gerust stellen dat NEC met de zeer late gelijkmaker de gelukkigste ploeg is vandaag. Het blijft toch opmerkelijk dat Schreuder vandaag, net als in de heenwedstrijd, koos voor Kaplan op links in plaats van Fonville. Zodra Fonville eindelijk in de wedstrijd kwam was er niks meer te zien van Hadj Moussa, die tot dat moment samen met Valente de grootste plaaggeeest was voor NEC. Waarom dan niet gewoon starten met Fonille op links en Kaplan centraal op Ueda? Maar goed, Schreuder doet zijn ding en we pakken gelukkig nog een punt. Met dat ene punt schieten we natuurlijk niet al te veel op en komt FC Twente wel heel dichtbij. Maar gezien het verloop van de wedstrijd was dit wellicht het beste waar we op mochten hopen. Te veel spelers aan onze kant gaven namelijk niet thuis vandaag en de spanning leek zijn weerslag gehad te hebben op onze ploeg. Het is te hopen dat de knieblessure van Kaplan meevalt, want dan mag je stellen dat NEC vandaag toch flink gemazzeld heeft en dat we nog altijd in de race zijn voor zilverwerk. Te beginnen volgend weekend in de bekerfinale tegen AZ. Daar zal nu de volle aandacht op komen. Hopelijk valt de blessure van Kaplan mee, want die zullen we toch heel hard nodig hebben tegen AZ. Een geen geweldige generale repetitie, maar gelukkig geen verlies. Afsluiten en doorstomen, want die beker MOET naar Nijmegen!!

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.