Zo zagen wij het: NEC – FC Volendam (kwartfinale beker)

Na een veelbewogen transferweekend waarbij, na een hoop gedoe in de reguliere (o.a. Televaag) en sociale media over Sano, NEC prima uit de strijd tevoorschijn kwam medens her behouden van onze Japanse topper en het aantrekken van Danilo (huur met optie tot koop), Willumson (koop) en Isak Hansen  Aarøen (hoe je dat ook moge uitspreken), stond vandaag alweer de bekerwedstrijd tegen Volendam op het programma. Na deze vreselijke volzin duiken we gelijk maar het verslag in.

Mooi doekje weer! Foto: Rob Koppers

Tactiek

We snappen dat Dick spelers wil sparen en een winnende coach heeft altijd gelijk, maar het was toch wel weer een enorme fantasieopstelling waarin NEC aan de aftrap verscheen. Achterop zagen we Fonville, Sandler en Pereira (soit), op het middenveld Sano, Proper, Ouwejan en Misidjan in een soort ruit, en daarvoor Ouaissa, Ogawa en Onal. Vooral de posities van Ouwejan en Misidjan waren opmerkelijk, maar goed, je zult toch ergens krachten moeten sparen in het team.

Ouwejan als aanvallende middenvelder? Het blijft zoeken naar zijn plekkie in dit elftal. Foto: Rob Koppers

Wedstrijdverloop

Dat veel spelers nog niet eerder in deze samenstelling hadden samengespeeld werd al snel duidelijk, want onze ploeg ogde erg ongemakkelijk. Volendam kreeg een flinke kopkans al na een kleine vijf minuten, maar de bal vloog hoog over. Volendam bleef de iets betere partij in een zeer rommelige openingsfase. Het meest vermeldenswaardige moment in het eerste half uur was het luide ‘Sano is van ons!’ dat in de 23e minuut van de tribunes klonk. Verder was het weer in de lijn van eerdere bekervertoningen dit seizoen in dat Cillessen bij NEC met afstand de beste man op het veld was en hij NEC meermaals op de been hield. Het is een understatement om te stellen dat NEC er niks van bakte. Onze ploeg kreeg totaal geen vat op Volendam en de palingboeren speelden zich telkens heel makkelijk onder de druk uit onder leiding van Kwakman. Pas tegen het einde van de eerste helft leek NEC eindelijk een beetje grip te krijgen op de wedstrijd. Toch was het meer geluk dan wijsheid dat we met de brilstand de rust in gingen.

Sano is van ons, ole ole!! Foto: Rob Koppers

Ondanks de povere vertoning van onze ploeg in de eerste helft voerde Schreuder geen wissels door in de rust. Wel voerde NEC het tempo een beetje op en de wedstrijd begon zowaar te kenteren in ons voordeel. Volendam kwam opeens bijna niet meer van de eigen helft af. Toch leidde dit nog steeds niet tot grote kansen. Na een goed uur voetbal greeep Schreuder rigoureus in met het inbrengen van maarliefst vier verse krachten. Ouwejan, Misidjan, Ogawa en Sandler verlieten het veld voor Linssen, Chery, Kaplan en debutant Willumsson. NEC was heer en meester, al bleven echte kansen uit. Een kwartier voor tijd werd een bal hoog ingebracht en sprongen Linssen en keeper van Volendam beiden naar de bal. De keeper tastte mis en Ouaissa werkte vervolgens de bal binnen. Een lange VAR-pauze volgde, eerst om te zien of Linssen de keeper onreglementair hinderde (blijkbaar niet) en vervolgens een potentiele buitenspelsituatie voor Ouaissa. Gelukkig oordeelde de VAR dat de bal via de keeper bij Ouaissa belandde en daarmee het buitenspel werd opgeheven.

Ouaissa scoort uit een veelbesproken kluts. Van Oevelen zal er ongetwijfeld nog slapeloze nachten van hebben. Maar pssst: bescherming van een keeper in de vijf meter geldt niet meer! Foto: Rob Koppers

Uitslag

NEC leek de wedstrijd rustig uit te kunnen spelen, maar in de slotfase gooide Volendam er nog een wanhoopsoffensief uit. Bijna leek dit alsnog te leiden tot de gelijkmaker, maar opnieuw was het Jasper Cillessen die met een fenomenale redding zijn doel schoon hield. Darmee wist NEC een minieme zege over de finish te slepen.

Opniew was Cillessen cruciaal. Zo verdient hij toch minimaal een halve finale, Dick? Zonder Jasper hadden we waarschijnlijk al niet eens meer in de beker gezeten. Foto: Rob Koppers

Scheids

Manschot liet heel veel toe, voornamelijk tot frustratie van Volendam. Twee Volendammers zagen geel, terwijl NEC het qua kaarten droog hield. Ook de VAR zat vandaag niet tegen, wat ook wel een keer fijn is.

Publiek

De eerste helft was erg mat en dat had ook zijn weerslag op ons publiek. Bij vlagen hoorde je de Volendam-fans een stuk luider dan de onze. Gelukkig was de tweede helft een stuk beter en was het na afloop uiteraard een groot feest.

Nog altijd geen ‘Sano is magic’ van de tribunes… Foto: Rob Koppers

Hoogtepunten

Jasper Cillessen was wederom magistraal.

Dieptepunten

Vooral de eerste helft was zeer matig van NEC-zijde. Het blijft toch aanmodderen in de beker.

Inzet

In de eerste helft waren we telkens overal een stapje te laat en lag het tempo veel te laag. In de tweede helft werd het tempo opgeschroefd en toen was NEC meteen ook veel comfortabeler in de wedstrijd.

De kop is er (figuurlijk) af voor Willumsson. Foto: Rob Koppers

Conclusie

Je bekert verder en dat is uiteindelijk waar het allemaal om draait. Maar opnieuw was het ontzettend hakken-over-de-sloot en opnieuw was een fantasie-opstelling bij de start daar debet aan. Uiteraard snapt iedereen de logica van het rust geven van bepalende spelers als je succesvol  op twee fronten bezig wilt blijven. Maar starten met een back en een buitenspeler als sleutelspelers op het middenveld? Dat is toch wel weer een vreemde keuze. De eerste helft leek NEC daardoor ook zeer onwennig en waren we overal een stap te laat. Toch kon diezelfde ploeg bij aanvang van het tweede bedrijf een tandje omhoog schakelen en Volendam helemaal vast zetten. Dat je vervolgens de luxe hebt om met vier verse krachten extra kwaliteit binnen de lijnen te brengen is dan toch het verschil met een ploeg als Volendam. Schreuder heeft bovendien dezer dagen het geluk aan zijn broek kleven en vallen situaties op het veld nu ook steeds vaker onze kant op. En dus staan we in de halve finale van de beker. Lekker hoor! Nou even snel Heerenveen toejuichen…

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.