Een uurtje samenvattingen bekijken van Brighton & Hove Albion, de huidige nummer 3 in de Premier League, is leerzaam voor NEC. Dan wèl inclusief de analyses en visualisaties van Danny Murphy. Brighton blinkt uit in teamgeest, hoog druk zetten, sterk verdedigen en vooral in snel, collectief omschakelen. Murphy in analyse.
Ik pleit voor spelers scouten in Engeland, Wales, Schotland en (Noord-)Ierland. Dit om definitief af te rekenen met het eeuwige, ‘Hollandse’, bananenvoetbal. Om eindelijk te stoppen met kromme tikkies breed, breder, breedst en dan … toch maar weer … terug. En dat alles dan … nog weer een keer.
Dat behoudende bananenvoetbal zagen we in De Goffert jarenlang. Je kon op je gemak gaan pissen en bier halen voor je maten. Tegen de tijd dat je terug op je plek was, had NEC tig keer van de eigen zestien naar de zestien van de tegenstander gebanaand. En was nog er nix mee opgeschoten. Zo ging en gaat het op vele Nederlandse voetbalvelden, ook door Oranje.
Bananenvoetbal, het is voorbij
Brighton is, zo wordt gefluisterd, kansrijk voor het Premier League-kampioenschap. Niet dat alles aan de andere kant van de Noordzee zoveel beter is, maar Carlos Aalbers en co doen er goed aan zich te oriënteren op spelers uit Groot-Brittanië en Ierland. NEC doet dat al langer bij onze Ooster- en Zuiderburen en in Denemarken, Zweden en Noorwegen. Dit alles uit financiële overwegingen, maar ook vanwege input van spelers, die opgegroeid en opgeleid zijn in een andere dan de Nederlandse voetbalschool. Misschien wordt er al genetwerkt, maar ik vermoed nog niet actief gescout, aan de overkant van de Noordzee.
Power and bite
Het voetbal across the water is al lang niet meer alleen van lange halen, als een dolle rennen, erin kleunen, gauw thuis of nog verder van huis. De globalisering in de wereld zie je ook in het voetbal en heeft het spel positief veranderd. Via het legendarische Match of the Day is de Premier League kijken wekelijks een belevenis.
Genieten van voetbal dat veel directer, one touch and go en fysieker is. Voetbal, met een hoge voorwaartse drang, dat voortdurend diepte zoekt en daar vrije ruimte vindt. Voetbal dat sneller is, dan in Nederland en directer in de omschakeling bij balverlies of na balverovering. Dat alles op technisch hoogstaand niveau. Dit pleidooi voor Britse en Ierse spelers in de Bloedkuul om de Nijmeegse school meer diepte, power and bite en hogere intensiteit, met finesse, in te voeren.
NEC had ooit al Engelsen van Manchester United en Chelsea (wie? mooie kwisvraag). Ik pleit uitdrukkelijk niet voor een samenwerkingsverband met clubs. Zeker niet met de fraudeurs van Manchester City. Haalbaar op huurbasis zijn jonge spelers die ervaring willen opdoen. NEC Nijmegen is geen onbekende club meer in Europa, heeft naam in het beter maken van spelers. NEC is dus interessant voor andere, ook buitenlandse, clubs.
Vanuit Nijmegen trokken ook voetballers het water over. Ferdi Kadioglu, nu bij Brighton. Nacer Barazite ging van de NEC-jeugd naar Arsenal. Jay-Roy Grot naar Leeds United. Ibrahim Cissokko kwam uit voor Plymouth Argyle, Sheffield Wednesday en Bolton Wanderers. Danny Hoekman ging hen veel eerder al voor en speelde bij Manchester City en Southampton FC.
Kruidiger
Waar ik van droom is een trendbreuk, een paradigma-shift in het Nederlandse voetbal, te beginnen in Nijmegen. Weg van de controledwang op het veld. Het eeuwige breed spelen, rondschuiven en breien met de bal. Weg van dwangmatige voorzichtigheid die leidt tot stilstand. Dick Schreuder wijst daarin sinds 2025 de weg.
In Europa, zelfs Italië, wordt her en der afscheid genomen van behoudend voetbal. Catenaccio is passé. Tikkie-Takka bewierookt en gevierd, olé, olé. Mooi is, het beste uit diverse culturen laten samengaan, ook in het voetbal. Ik ben overigens niet zo’n liefhebber van Worcester Sauce, azijn op mijn friet of Marmite op mijn brood. Wel van extra spice. Frans Thijssen, die bij NEC begon en Arnold Mühren maakten het Engelse voetbal kruidiger en hielpen en passant Ipswich Town FC de UEFA-cup winnen.
So, it is pay back time!
Mark G