Het is alweer een tijdje geleden dat Peter van Putten zijn laatste wedstrijd speelde voor ons NEC. Na enkele zware blessures gaat van Putten komend seizoen ballen bij het Groesbeekse Achilles’29. In De Gelderlander van vandaag een uitgebreid artikel met de broers van Putten.
‘We wisten niet dat Lienden op kunstgras speelde’
Groot was de verontwaardiging bij FC Lienden, toen in mei duidelijk werd dat Peter en Djimmie van Putten, ondanks het ondertekenen van een contract, tóch niet naar de ploeg van Hans Kraaij junior kwamen.
‘Contractbreuk’, heette het en de club uit de Betuwe dreigde zelfs met een rechtzaak.
Zover kwam het echter niet. "We hebben zeker begrip voor de teleurstelling bij Lienden", zegt Djimmie van Putten. "Maar we wisten op dat moment niet dat Lienden op kunstgras zou gaan spelen. Hadden we dat tijdens de contractbesprekingen (februari 2007) geweten, dan had ik de club een hand gegeven en gezegd, dat we het niet deden. Zowel Peter als ik heeft een nieuwe voorste kruisband en dan is het spelen op kunstgras allesbehalve prettig. Je houdt na afloop altijd last van de knie."
En dus spelen de broers komend seizoen voor Achilles’29 uit Groesbeek. Een club waar verdediger Djimmie van Putten (23) al twee seizoenen heeft gespeeld. Broer Peter (27) is afkomstig van De Treffers, waar de aanvallende middenvelder halverwege het vorig seizoen werd weggestuurd. "De Treffers wilde me graag behouden, maar ik wilde niet blijven. Dat maakte ik halverwege het seizoen al duidelijk. Op een gegeven moment moest ik bij de trainer en het bestuur komen. ‘We stoppen ermee’, werd me gezegd. Tja, dan houdt het op."
Peter en Djimmie van Putten zijn duidelijk twee tegenpolen. Zoekt Djimmie vooral naar zekerheden, Peter – gelet op het aantal clubs waar hij al voor uitkwam – meer de avonturier. Parallellen zijn er ook. Beide spelers waren grote talenten, die al op jonge leeftijd uitkwamen voor profclubs. Maar raakten op het moment dat de grote doorbraak moest komen ernstig geblesseerd. Peter van Putten speelde in de jeugdopleiding van PSV en VVV, kwam drie jaar uit voor NEC en voor Go Ahead Eagles, waarna hij via Kleve en De Treffers uiteindelijk terecht is gekomen bij Achilles’29.
,,Bij NEC speelde ik in de eredivisie tien wedstrijden op rij. Ik raakte geblesseerd aan mijn lies, moest me daarom afmelden voor de Nederlandse jeugdselectie tot twintig jaar, die in Toulon op toernooi ging. Daarna speelde ik bij NEC 2 een wedstrijd en scheurde mijn kruisband af. Dat was pech hebben. Ik heb nooit het gevoel gehad dat mijn knie weer in orde was. Hij voelde stijf aan, vooral bij draaiende bewegingen. In 2001 ben ik verkocht aan Go Ahead Eagles, dat in de eerste divisie speelde."
Ook Djimmie heeft een profachtergrond. Liefst twaalf jaar doorliep hij de opleiding bij VVV en speelde enkele wedstrijden in de eerste divisie.
Daarnaast kwam de verdediger twee jaar uit voor het Nederlands amateurelftal en speelde hij interlands tegen Ierland, Engeland en Italië. Totdat de KNVB het amateurteam opdoekte. Bij VVV raakte Djimmie ook ernstig geblesseerd en kreeg een nieuwe kruisband. Vervolgens zat hij vooral op de bank. "Ik kreeg in april 2005 te horen dat ik op zoek mocht gaan naar een andere club. Later kwam VVV terug op dat besluit, maar ik had zelf al het besluit genomen om weer naar school te gaan. Ik volg nu bij het CIOS in Arnhem de opleiding bewegingsagogie. Kijk, je wilt altijd slagen als profvoetballer, maar VVV bood me slechts een jeugdcontract. Dat was voor mij een teleurstelling. Ik kreeg de indruk door VVV niet voor vol te worden aangezien. Het is leuk om in volle stadions te komen, maar op mijn leeftijd wil ik er niet bijhangen, maar kunnen spelen. Ik heb gekozen voor de toekomst en een stuk zekerheid en heb daar nooit spijt gehad."
De broers zien het spelen in hetzelfde team als voordeel. "Je bent als broers kritischer op elkaar" , zegt Peter. Dat vindt Djimmie ook. "Dat is zeker een voordeel. Een trainer is ook wel kritisch, maar hij richt zich meer tot een team en minder op het individu."
Het spelen op hoofdklasseniveau was voor beide spelers een omschakeling.
"Soms lig je drie stappen voor op de anderen, omdat het spelen in het betaald voetbal dat ook van je vroeg. Nu moet je anders denken", zegt Peter, die het zwervend bestaan als voetballer moe is. "Ik wil het plezier in het voetballen terug krijgen. Dan komen de prestaties vanzelf. Van Djimmie heb ik positieve dingen over Achilles gehoord. Het gaat er gemoedelijk aan toe.
Ik hoop nu een club gevonden te hebben waar ik een paar jaar kan blijven."